Aarhus live + Robbie Williams

Århus staat weer in het teken van de jaarlijkse Århus Festuge en dat betekent ook dit jaar weer een lange rij gratis (en bijna gratis) concerten met hotte deense namen.

Om er een paar te noemen : Teitur, Kashmir, Junior Senior, Moi Caprice, Tue West, Blue Foundation, Figurines, Spleen United.

En als neusje van de zalm, komt in september Robbie Williams himself langs, in Bruuns Galleri, het nieuwe(re) shoppingcentre in de binnenstad van Århus. Dat wordt chaos, maar ik ga wel even kijken natuurlijk.

Coldplay in Copenhagen !

ColdplayIk had spijt dat ik niet naar Hamburg afreiste om Coldplay te zien. Maar nu komt de herkansing, op 30 oktober komt Coldplay naar København. En als geregistreerde Coldplay fan kon ik daar vandaag al kaartjes voor kopen, de officiele verkoop begint maandag.

De verkoop zou om 10.00 vandaag moeten beginnen, dus ik ging eens kijken hoe dat moest, dat bestellen, omdat de ticket websites het verhoogde verkeer vaak niet aankunnen en plat gaan, en er misschien een telefoonnummer was waar je naar kon bellen. Maar om kl. 9:45 bestelde ik op mijn dooie akkertje een kaartje, ik wachtte op de valkuil, dit kon niet waar zijn, zo makkelijk kan het toch niet gaan – maar die kwam niet.

Ik kan het bijna niet geloven. WOWEEEEEE! Ik heb een kaartje voor Coldplay ! Fix me, Chris

Nee, dat doe je toch niet

Ik overnachtte in Sleep-in København, voor 15 Euro. Goedkoper vind je het waarschijnlijk niet, maar ik rekende erop dat ik zo moe zou zijn dat ik overal zou kunnen slapen. En slapen deed ik prima. Sleep in bestaat alleen in de zomer, want in werkelijkheid is dit gewoon een sporthal, waar ze hokjes gemaakt hebben waar 3 stapelbedden staan, met een gordijntje als deur. Ik had herrie verwacht en snorkende mensen, maar niets van dit al. Ik sliep prima in deze ietwat vreemde slaapgelegenheid.

We namen de sneltrein naar Valby, voor ons allerlaatste Grøn Koncert. Mijn telefoon ging.
Het was de deense radio.
“Of ik de Ingrid was van tv2fan.dk ?”
“Uhh ja ” (hoe komen ze aan mijn nummer dacht ik nog ?)
“Of ik naar het koncert in Valby kwam vandaag ?”
“Uhh ja, ik ben er onderweg naar toe”
“Of ik wist dat tv-2 speelde in Valby ?”
“Uh JA – dat was de hele reden van onze aanwezigheid.”
“Of ze me dan misschien live mochten interviewen, ik was tenslotte al naar meerdere tv-2 koncerten geweest, en ik was wel een echte tv-2 fan ? ”
“Uhh ja, ik ben wel een echte fan, en ok dan met dat interview.”
Read More

Modderbad

Na 2 dagen zwoegen afgelopen weekend op Gr?n Koncert, vertrekken we morgen naar N?stved, en zondag naar K?benhavn. Dat wordt zwaar, maar gezellig.

Wij doen 4 van de 7 koncerten aan. Officieel dan. Vandaag hadden we vrij, en wat was er meer logisch om dan naar B?rkop te vertrekken, en daar een Gr?n Koncertje mee te pikken. We hadden onze toegangsarmbanden nog steeds om en konden gratis naar binnen. Nu is B?rkop echt een gat en het ligt in the middle of nowhere. Die plekken bestaan nog in Denemarken. Het rook er naar net gegierde weilanden, er waren veel boeren, en tijdens het koncert kwam er me toch een wolk vliegjes voorbij. We dachten eerst dat het een podiumact was, maar toen de band ook aangevallen werd, bleek dat de vliegjes waarschijnlijk op de gierlucht waren afgekomen.

Een uurtje of 2 regen had het grasveld inmiddels ook in een modderbad omgetoverd. Maar toch gingen we.

Waarom ? Omdat we hartstikke gek zijn. En er gaat niets boven 1,5 uur uit je dak gaan.

Gr?n Koncert B?rkop
B?rkop – pr?t

Groen Gras

Tim Christensen
Safri Duo
Kira and the Kindred Spirits
TV-2
en Sanne Salomonsen, Niarn, Peter Sommer en Johnny Deluxe.

De Groene karavaan trekt weer door Denemarken, en is de grootste koncert karavaan in Noord Europa. Per jaar komen er ca. 200.000 mensen, verdeeld over de 7 lokaties waar de concerten worden gehouden : ?rhus, Odense, Aalborg, B?rkop, K?benhavn, N?stved, Esbjerg.

80 kr. voor een hele dag muziek, met gegarandeerd zonnig weer is een erg goed aanbod.

Daarom ben ik nu op weg naar Odense. Morgen ben ik in ?rhus, en volgend weekend in K?benhavn en N?stved. Als vrijwilligers hopen we stapels t-shirts te verkopen, en een hoop mensen te begroeten. Vrijdag houden we een dag vrij, en staan we te schreeuwen vooraan het podium in B?rkop.

Waarom we dat doen ? Omdat ze het zo ons zo aardig en persoonlijk vroegen. En wie zijn wij dan om nee te zeggen.

Mocht u toevallig (heeeeel toevallig, maar ik kan het u aanbevelen, typisch deense zomeraktiviteit) op een van de Groene koncerten aanwezig zijn, kom dan even langs. We staan in de ene helft van de informatie tent.

Spot

Zoals Jacob ook schreef, dit weekend vind in ?rhus het belangrijkste muziekfestival van Denemarken plaats : Spot 11. Spot is de etalage voor deense muzikanten, en krijgt veel bezoek van buitenlandse platenbazen en muziekjournalisten. Bands als Junior Senior, Under Byen en the Raveonettes zijn op voorgaande uitgaves van dit festival doorgebroken in het buitenland.

En ik had er eigenlijk wel willen zijn, al was het alleen maar voor het koncert van Tina Dickow. Ik was wel bij de voor opening aanwezig, donderdag avond, dat was een van de koncert hoogtepunten van dit jaar. Hier waren Under Byen, Lars HUG, Dicte en Steffen Brandt en Eiv?r Palsdottir (F?r?er eilanden) verenigd met een klassiek ensemble MidtVest. Gooi dat allemaal in een pan en er komt me toch een partij mooie muziek uit.

Aangezien dit hele ensemble vrijdag naar Herning vertrok voor een tweede koncert, en wij ons een Groenland reunie niet in betere omgeving konden voorstellen, waren wij gisteren in Herning. En dat was erg gezellig.


Eiv?r Palsdottir samen met Ensemble Midtvest


Steffen B. samen met Ensemble Midtvest

Kira and the Kindred Spirits

Kira & The Kindred SpiritsOmdat ik zo’n ontzettend goede klant (ik heb mijn bank platgelopen de afgelopen weken, meer d??rover later), en mijn bank vanavond een gratis koncert organiseert voor haar jeugdige klanten (wat Oil of Olaz al niet kan doen) kreeg ook ik een gratis koncertkaartje.

Dat kaartje geeft toegang tot een koncert met de al eerder aanbevolen Tim Christensen, maar in het voorprogramma speelt ook een interessante band : Kira and the kindred Spirits. Het nieuwste album THIS IS NOT AN EXIT is overladen met positieve recensies in de deense muziekpers, en de single Turn me On is regelmatig op de radio te horen. Stevige rock afgewisseld met rustige ballads, en met een internationaal geluid. Er lijkt geen einde te komen aan de stroom van talentvolle deense bands.

Luister en oordeel zelf:
Turn me on
Loosing You
20 Nights

Nærmest lykkelig


Fest

In zo’n goed humeur zijn dat het je kollega’s (woorden met een c worden nu met k, want zo doen we dat in het deens) opvalt. Nog 32 uur voor de laatste resten winterdepressie definitief uit onze lichamen gezongen, geklapt, gedanst en geschreeuwd worden. Uit København komt het mailtje “Ik kom ook, gaan we uit eten met z’n drieen?”. Dat gaan we, bij Italia mijn favoriete restaurant in Århus.

De 54ste keer is ook in Århus. Het geld van de ietwat gepeperd geprijsde koncertkaartjes gaat direkt door naar het Rode Kruis. Daarmee steunen de ca. 800 koncertgangers het goede doel. Het koncert was in 2 dagen uitverkocht. Feeststemming 100% gegarandeerd in de thuisstad.
Je zou er nærmest lykkelig van worden.

Kys det nu, det satans liv
Grib det, fang det før det er forbi

Tamme Teitur

TeiturTrain is de andere concertplek in ?rhus, en zeker niet mijn favoriet. In Train staan er altijd van die breedgeschouderde (Mr. Incredibles maar dan dom) pitbulllijkende types vooraan het podium, die als je in je neus peutert al denken dat je een foto maakt, en daarom kwaad op je af komen stormen. Ik neem nooit geen toestel meer mee. In Voxhall is de sfeer een heel stuk beter wat dat betreft.

Maar Teitur with strings speelde in Train dit keer.Voorprogramma was de zweedse Tobias Fr?berg, volgens mij een regelrechte Teitur kloon. En Hush, een deens countrygeinspireerd groepje dat zojuist een platencontract in USA heeft afgesloten. Ik vond het erg op Ilse De Lange lijken (niks mis mee, maar Hush was saai).

Toen kwam Teitur. Teitur is het “the boy next door” type, hij is zichzelf, maakt grapjes op het podium tussen zijn liedjes door, en het grootste deel van het publiek was erg enthousiast. Ik niet zo. Ten eerste omdat ik Poetry & Airoplanes misschien iets te vaak gedraaid heb, en verder omdat het concert een regelrechte kopie was van deze cd, het verschil was bijna niet te horen. The strings (een strijkerkwartet) kwamen pas het podium op bij de laatste 3-4 liedjes, maar ook zij slaagden er niet in het concert naar een hoger niveau te tillen. Voor Teitur fans zal dit concert ongetwijfeld een belevenis zijn geweest, ikzelf vond het wat tam. Dit concert scoort laag op mijn kippenvelconcertbarometer, ik ging zelfs al halverwege het extra nummer naar huis.

Desalniettemin blijft Sleeping With The Lights On een van de mooiste liedjes van dit jaar.

Nephew II

The Trashmonkeys was mij wat te lawaaierig, maar Nephew zelf speelde wat mij betreft een van de beste concerten van 2004.

Een leuk initiatief van de band is het volgende: alle 10 concerten die ze op dit moment spelen worden opgenomen. Na elk concert wordt er een nummer uitgekozen dat daarna als MP3 file te koop is. Op deze manier wordt het USADSB album als Live album gereconstrueerd, en is het na het laatste concert (tijdelijk) geheel te downloaden (wel tegen betaling).

Nephew

Nephew in Voxhall

U heeft ze nog niet echt in uw hart gesloten, maar dat heb ik wel. Vandaag werd bekend dat én Nephew – USADSB én Under Byen – Det er mig der holder træene sammen (beide uit Århus) in Japan worden uitgegeven dit komende voorjaar. In Japan, waar deens ook niet te verstaan is.

Vanavond speelt Nephew in Voxhall, en mijn E-billet ligt al klaar.

Morgen en een deel van de zondag wordt het kerstliedjes stampen geblazen. Korrillaz is gevraagd een kerstconcert te geven in een vlek ergens buiten Århus. Voorwaarde is dat er kerstliedjes op het programma staan. Dus om het repertoire, kerstliedjes leren, en in 2005 gaan we weer normaal doen.

U ook een prettig weekend.

(Ben trouwens benieuwd wat die Vuilnisapen voor muziek maken).

Saybia – Things ain’t always bad …

Saybia - Voxhall
Slecht geslapen, aanvaring met zak (van een kollega), overwerk, Korrillaz en toen was het 21.30. Ik had me al voorgenomen dat ik het voorprogramma niet wilde zien, ik was er om 21:45, in Voxhall. Het voorprogramma was allang afgelopen. Ik wilde mijn (werk) tas in de garderobe achterlaten maar dat kon niet. Er zouden zometeen heel veel mensen komen, en dan was er geen plek. Ik moest maar vragen of ik hem bij de receptie bij de ingang kon droppen, dat kon ook niet. Ze dachten echt dat ik met mijn zware rugzak op het concert ging kijken, dacht ‘t dus niet. Ik mikte uiteindelijk mijn tas in de hoek bij de ingang en een van de brede deurmannen beloofde me erop te letten. Soms zijn ze te amateurachtig bij Voxhall. En de honderden mensen die de garderobe verwachtte zijn nooit op komen dagen.

Saybia - Voxhall
Saybia gedroeg zich als een echte rockband, en liet het publiek rustig 3 kwartier wachten. Ik had zowiezo al weinig zin in dit koncert (vanwege de laatste cd) en was bijna op weg naar huis toen ze uiteindelijk toch het podium op kwamen. En ik geef het maar meteen toe, het eerste half uur was ik onder de indruk. Van nieuwe en oude liedjes. Mijn favorieten kwamen voorbij (Joy en In Spite Of) maar na een half uur ging de kaars wat mij betreft uit. Het publiek had de laatste cd blijkbaar ook niet gekocht, want er werd weinig meegezongen onderweg.

Wat me altijd opvalt bij Saybia is dat het zulke gewonen next-door-neighbours jongens zijn. Geen smarte kleding, geen kapsel en geen styling, gewoon jezelf zijn. Dat kan ik dan weer waarderen. In alle kranten hier hebben de verhalen gestaan over het bijna uit elkaar gaan van Saybia (ondergang door succes).

Dus dat verhaal kennen we tot in den treure. Slechte keus om dat verhaal nogmaals te vertellen op het podium, nu weten we het wel, mond dicht en spelen. Volgens mij was dat ook een beetje het probleem van dit concert, ze stonden meer voor zich zelf te spelen dan voor het publiek.

Saybia - Voxhall
Ze sloten af met de hidden track van de laatste cd, en dat is overigens wel een heel aardig nummer. Things ain’t always bad – nee niet altijd maar toch maar drie sterren voor dit ietwat matige concert.

(Foto’s zijn gemaakt met mijn Canon Ixus 300 zakkamera).

De 53ste keer is in Århus

Ongelovelijk, op de valreep, maar wat ben ik nu een blije eikelin. Ik had al mijn kontakten al gekontakt, maar geen resultaat. Geen van hen studeert op de Universiteit, en ik had iemand met een studentenkaart nodig. Ik had het eigenlijk al opgegeven, maar het weekendreddende mailtje rolde net binnen, er is iemand gevonden met een studentenkaart, en die iemand wil haar extra kaartje graag afstaan aan deze hopeloze groupie. Die iemand krijgt van mij een hele grote doos chocolade.

De 53ste keer is volgende week woensdag op de Universiteit van Århus.

Iemand een ijsje ?

Air, Oya festival, Oslo

Air op Oya, OsloAir op Oya, OsloAir op Oya, Oslo
Het was even zoeken naar het Oya festival, de receptioniste in het hotel had er nog nooit van gehoord en het Middelalderparken was niet zo duidelijk aangegeven op de kaart. Maar we vonden het, na een fikse wandeling. Het festival lag midden in de ruines van wat eens een middeleeuws slot was geweest. Er stonden bordjes met “niet op de muren lopen” maar daar trokken de 10.000 toeschouwers zich niet zo heel veel van aan. Er waren 3 podia, en Air moet het opnemen tegen The Streets die op hetzelfde tijdstip speelden.

Het was relaxed vooraan het podium, er waren veel mensen maar er was geen gedrang. Net zoals vorige keer was was AIR niet erg spraakzaam tijdens het concert. Er kwamen wat “Thank you?s” tussendoor, maar over het algemeen gingen ze erg op in de muziek. En dat was te horen, want ook dit was weer een erg gelikt concert. Het enige kommentaar wat je zou kunnen hebben is dat de setlist misschien wat aan de korte kant was, maar dat heb je nu eenmaal op festivals. Ik vond het in ieder geval een erg goed concert, en ik hoop ze in de toekomst nog vaker te zien en te horen. Van de vele foto?s die ik heb genomen zijn er maar een paar niet bewogen. En daarvan is 99% van Nicolas. Nu hoor ik tot de 1% van de mensen die Nicolas stoerder vind dan JB, maar wil je foto?s van JB op Oya zien, dan is er op de benedenstaande link redding.

Als je net als ik fan bent van AIR, is deze link misschien ook nog interessant:
Air live op KCRW music (real audio) (een uur uitzending met live studio concert en interview. Setlist lijkt erg op de liveset die dit jaar gespeeld is en de kwaliteit van de opname is goed)

Mijn foto?s : Air op Oya (meest foto?s van Nicolas Godin)
Official Festival foto?s : Air op Oya (met foto?s van JB)

De 50ste keer is in Odense

U twijfelde al, maar nadat u dit postje gelezen heeft, weet u het zeker. Ik ben niet goed wijs.

Ik ga vanavond in Odense:
voor (minimaal) de 50ste keer mijn zwarte t-shirt aantrekken
voor de 50ste keer mijn kaartje in leveren
voor de 50ste keer een uur wachten
minstens 50 foto?s nemen
voor (minstens) de 50ste keer totaal uit mijn dak
minimaal 50 keer klappen
op 50 decibel meezingen
voor de 50ste keer balen als het afgelopen is

Oh, en ik ga nog minstens 50 keer meer, voor ik 50 ben, dan weet u het vast.
Je bent TV2FAN of je bent het niet.

Dat uw weekend maar net zo leuk mag zijn.

AIR !

AirIk ben net thuis, en zag de laatste 2 minuten van Engeland – Portugal. Wat een drama moet dat geweest zijn !

Maar ik zag geen voetbal, ik zag 2 gekke fransen, op een podium met gigantisch veel synthesizers. En jeemig de peemig wat waren ze fantastisch ! AIR is echt supercool live ! Dit concert was op Midtfyns nooit wat geworden, Train in ?rhus nam de 2 franse heren over van het inmiddels failliet gegane festival. Volgens mij waait zo?n concert letterlijk en figuurlijk in flarden, op zo?n groot festival. In Train was het intiem, gevuld met een enthousiast publiek en een erg goede sfeer. Ze hadden het goed naar hun zin die 2. Ik ook trouwens.

Het zijn 2 rare mannetjes, de ene is heel klein, en kan net over zijn keyboard uit kijken, de andere kijkt heel geconcentreerd voor zich uit, terwijl ie gitaar speelt. Ik weet niet waarom ik zo door het concert gegrepen werd. De teksten zijn het in ieder geval niet, de helft was niet te verstaan, en de andere helft stelt weinig voor. (Sexy Boy / Kelly Watched the Stars).  Er waren ook een aantal instrumentale nummers, dus het meezinggehalte was ook erg laag. Na elk nummer kregen ze een enorm applaus en daar werden ze blij van. Hoe verder we in het concert kwamen hoe blijer iedereen werd, en de sfeer was aan het eind zo goed, dat we het voor elkaar kregen ze 3 x op het podium terug te krijgen met extra nummer.  Als laatste het prachtige Alone in Kyoto, van de film Lost in Translation.  Tja, wat zal ik er van zeggen, muziek doet goed, live muziek doet nog beter.

Ok, ??n negatief puntje dan, geen All I Need (het beste nummer ter wereld)! Maar afgezien van dat, zijn de 2 heren (de gitaarspelende Niclas nog een beetje meer zelfs) mijn absolute helden ! En extra bonus : Weinig vrouwen zijn niet onder de indruk van engelssprekende fransmannen, dat blijft charmerend. Weet u eigenlijk hoe ze heten ? Ik heb het even opgezocht : Nicolas Godin and Jean-Benoit Dunckel. Ik kan nog niet slapen nu, ik moet nog even wat Air in mijn oor hebben. Superhelden, echt wel !

(Update (meest voor mijzelf) setlist :
Venus
Alpha Beta Gaga
J?ai Dormi Sous L?Eau
Surfing On A Rocket
People In The City
Cherry Blossom Girl
Talisman
Another Day
Hurricane/Lover
Le Soleil Est Pres De Moi
Run
Clouds Up
Kelly Watch The Stars

Ekstra:
Biological
Sexy Boy
—————-
La Femme d?Argent
—————-
Alone In Kyoto)

Kashmir live

Ik geef het toe, het heeft wel heel lang geduurd, maar vanavond zag ik ze eindelijk live, hier in een uitverkochte Train in ?rhus : Kashmir !  Woohoo ! Wat zijn die goed live zeg, en ook echt een genot om naar te kijken. Na een tour langs Japan, Australie, Engeland en Ierland zijn ze nu weer terug op deense grond. Ze zijn natuurlijk zo?n beetje de helden van Denemarken, uitermate populair, en het publiek was ook erg enthousiast.  Ze staan wel erg geconcentreerd te spelen, en Kasper Eistrup is eigenlijk de enige die kontakt met het publiek heeft.

Hoogtepunten voor mij was absoluut het openingsnummer Melpomene. De scene was afgesloten met een groot wit laken, en de band speelde de eerste helft van het nummer achter dit verlichte gordijn. Halverwege het nummer viel het doek naar beneden, supercool. En verder is Surfing The Warm Industry ook een van mijn absolute favorieten, live en op cd. Ik zal eerlijk toegeven dat ik Zitilites en The Good life nog steeds niet gehoord heb, foei, ik weet het. Worden nu wel snel aangeschaft.

Voorlopig even geen buitenlandse koncerten voor Kashmir, afgezien van Rock am Ring, mocht u in de buurt zijn. Intussen is Rocketbrothers  (Kashmir the movie) uit op DVD. Een fantastische film, maar of er ook engelse ondertiteling op de DVD bijgeleverd wordt weet ik eigenlijk niet.